در نشست دومِ هماندیشی در تذکرةالاولیاء، به ذکر اویس قرنی میرسیم. شوریدهای که دیدارش آرزو بود، و حضورش سبک، اما پُر از راز و شگفتی و برکت.
در آغاز توضیح کوتاهی دربارۀ انگیزۀ عطار در نوشتن تذکرةالاولیاء و برخی ویژگیهای این کتاب خواهم داد. سپس با خوانش بخشهایی از متن به پرسش از «حجابِ چهرۀ جان» میرسیم و اینکه چگونه میتوان هم قدر این «حجاب» را دانست و هم چشمی به فراسوی آن داشت. سخن را با اشارههای قرآنی میپرورانیم و رهسپار نگاهی فرادینی خواهیم شد. از این راه به کنکاش در کاربرد آنچه یافتیم در زندگی امروز میپردازیم.
مانند همیشه با بحث و پرسش و پاسخ و تبادل نظر در موضوعِ نشست، هماندیشی خواهیم کرد.
بدون دیدگاه