همیشه گرد هم میآمدیم تا هماندیشی کنیم. اکنون اما گرد هم میآییم تا بیش از هماندیشی، همدلی کنیم. دوستانِ همیشگیِ نشستهای هماندیشی و دوستان نادیده، اگر وقت و حال (و اینترنتی) دارید بیایید تا در این نشستِ همدلی به مدد گفتگو و قرآن، و ادبیاتِ جانپروری که در چنته داریم، و شاید با زخمهای به سازی، جان زخمخوردۀ خود را مرهمی نهیم.
بدون دیدگاه