در نشست ششم هماندیشی در تذکرةالاولیاء، میهمان حبیبِ عجمی هستیم. خلوتنشین بینشانی که نه به سیاه کردن کاغذ که به سپید کردن دل مشغول بود. به تماشای گفتگوی او با حسن بصری مینشینیم و به فراخور از آن بهرهای میبریم. به مدد حکایتهای نغز عطار از حبیبِ عجمی، از نسبت دین و شریعت با حق و حقیقت سخن خواهیم گفت. در نشستهای پیشین از دو گونه نفاقِ دل سخن رفت، در این نشست از گونۀ سومی از نفاق یاد میکنیم، سخن را به امروز پیوند میزنیم و برای بهاری کردن خزان معنویت هماندیشی میکنیم.
بدون دیدگاه